۲. مصرف سوخت خودروهای داخلی تا چه اندازه ناشی از فناوری و طراحی خودرو و تا چه اندازه متأثر از کیفیت و عدد اکتان بنزین عرضه‌شده در کشور است؟

۳. آیا با ارتقای کیفیت سوخت و امکان افزایش نسبت تراکم موتور می‌توان بدون تغییر اساسی خودروها، مصرف سوخت محصولات داخلی را کاهش داد؟

۴. خودروهای خارجی، هیبریدی و EREV که برای سوخت باکیفیت‌تر و نسبت تراکم بالا طراحی شده‌اند، با بنزین موجود در ایران چه میزان افزایش مصرف یا افت عملکرد خواهند داشت؟

۵. آیا درباره «پرمصرف بودن خودروهای داخلی» و «کم‌مصرف بودن خودروهای خارجی» اغراق می‌شود و مقایسه‌ها بدون لحاظ شرایط واقعی سوخت و رانندگی ایران صورت می‌گیرد؟

۶. سهم خودروهای سواری در مسئله مصرف سوخت کشور چقدر است و چرا سیاست‌گذاری به‌جای توسعه و تنوع حمل‌ونقل عمومی، عمدتاً بر مصرف خودروهای داخلی متمرکز شده است؟

۷. با توجه به سرانه تولید ناخالص داخلی و محدودیت درآمدهای ارزی کشور، آیا اقتصاد ایران توان سرمایه‌گذاری گسترده برای طراحی خودروهای جدید یا واردات انبوه خودروهای خارجی را دارد؟

۸. قیمت‌گذاری دستوری خودرو و پایین نگه‌داشتن قیمت سوخت چه نقشی در کاهش انگیزه خودروسازان، پالایشگاه‌ها و مصرف‌کنندگان برای سرمایه‌گذاری در بهره‌وری و کاهش مصرف دارد؟

۹. آیا آزادسازی واردات خودروهای نو و دست‌دوم، کاهش محدودیت‌های تجاری و کنار گذاشتن مداخله دولت در قیمت‌گذاری و انتصاب مدیران می‌تواند به افزایش رقابت و بهبود صنعت خودرو منجر شود؟

۱۰. آیا به‌جای تدوین مکرر نقشه‌راه‌ها و اسناد توسعه، اولویت سیاست‌گذار نباید ایجاد ثبات مقررات، تسهیل تجارت خارجی و انتقال پول و فراهم کردن یک محیط اقتصادی قابل پیش‌بینی برای صنعت خودرو باشد؟