به گزارش خودرونامه به نقل از «ایسنا» نقطه اشتراک راهبردهای نوظهور در این صنعت، تمرکز بر ساده‌سازی فرآیندهاست. خودروسازان با هدف کاهش هزینه‌ها، در حال حذف مدل‌های تکراری، کاهش تعداد قطعات به‌کاررفته در خودروها، اشتراک‌گذاری بیشتر فناوری و هزینه‌های تولید با شرکا، و بازنگری بنیادین در فرآیند انتقال طراحی از استودیو به خط مونتاژ هستند. این فشار مضاعف زمانی احساس می‌شود که شرکت‌های قدیمی همزمان با زیان‌های‌ میلیاردی در بخش خودروهای برقی و سنگینی تعرفه‌های تجاری، با رقبای چینی دست‌وپنجه نرم می‌کنند.

سام ابوالسامید، تحلیلگر حوزه خودرو، با اشاره به ضرورت بازنگری در سبد محصولات تاکید می‌کند که تنوع بیش از حد، دشمن سودآوری است. به گفته وی، هرچه تنوع مدل‌ها بیشتر باشد، پیچیدگی‌های مهندسی، بازاریابی و مدیریت زنجیره تامین افزایش می‌یابد و نیاز به انبارداری قطعات متنوع، هزینه‌ها را به‌شدت بالا می‌برد. در همین راستا، شرکت‌های بزرگ جهانی گام‌های عملیاتی خود را آغاز کرده‌اند؛ برای نمونه، فولکس‌واگن، دومین خودروساز بزرگ جهان، قصد دارد تا سال۲۰۳۰ تنوع مدل‌های جهانی خود را تا ۵۰درصد و پیچیدگی محصولات را تا ۷۵درصد کاهش دهد.

شرکت فورد نیز با هدف عرضه یک پیکاپ برقی متوسط با قیمت تقریبی ۳۰هزار دلار در سال۲۰۲۷، بر توسعه معماری‌های مشابه تمرکز کرده است که با استفاده از سیستم‌های جدید، به قطعات و مراحل تولید کمتری نسبت به فرآیندهای سنتی نیاز دارند. ست گلدشتاین، استراتژیست سهام در شرکت «مورنینگ‌استار»، نتیجه نهایی این تحولات را تولید خودروهایی با قیمت پایین‌تر و هزینه ساخت کمتر می‌داند. او معتقد است اگر خودروسازان موفق شوند با کاهش هزینه‌ها، خودروهایی با قیمت مناسب عرضه کنند که همچنان برای آنها سودآور باشد، می‌توانند تقاضای رو به رشد خریداران را به نفع خود مدیریت کرده و در بازار باقی بمانند.